2003'te dünya tarihine bir yönetmen girer...
Çıkan filmleri ile dünyada ödüller toplayacağını, sıradaki filminin merakla bekleneceğini çıktığında kimse bilmemektedir.
2003te "ilkbahar yaz sonbahar kış ve ilk bahar" çıkar.
2004te "boş ev" ve "fedakar kız"
2005te "yay"
2006da "zaman"
2007de "nefes"
yönetmen fabrika gibidir. filmleri tuttuğu için de para sıkıntısı yoktur... yapar da yapar.
türkiyede filmleri daha çok (hatta hemen hemen her zaman) festivale gelir, oradan da cnbc-e'ye.
filmlerinin bir özelliği de son filmi hariç aynı zamanda hepsinin senaristi olmasıdır.
hem yazar hem yönetir bununla da kalmaz küçük büyük roller biçer oynar da içinde...
ödüllleri toplar toplar batıdan, döner bi film daha yapar anlayacağınız...
gelelim filmlerinin özelliklerine...
son zamanlarda fark ettiğiniz üzre kavramlar üzerinde yoğunlaşmakta yönetmenimiz...
nefes, zaman, yay
psikolog olsaydım kim ki duk'un kadınlarla kafayı bozmuş bir insan olduğunu söylerdim. yatırırdım koltuğa, "anlat bakalım kim, çocukluğuna inelim, bana annenden bahset" diye girerdim lafa. (demek ki psikolog olsaymışım freudcu bir psikolog olurmuşum
)
filmlerinde ağırlıklı ana karakterler kadınlardır.zaman, nefes ve boş ev filmlerini ele aldığımızda örneğin, hep aldatan bir kadın var.
hep aldatmakla iyi yapıyor.
hep ezilmiş bir kadın.
boş ev'de kocasından şiddet gören, nefes'de kocasının kendisini aldattığı, zaman'da ise güzelliği dayatan dünya sisteminin baskısı altında ezilen kadın.
fadakar kız'da ise avrupaya seyahat parası kazanmak için fahişelik yapan liseli kız vardır.
yay'da teknede bir kız ve onunla evlenebilmek için kızın 17sine gelmesini bekleyen yaşı bir adam.
kim ki duk daima mümkün olan en az karakteri az dialoğu tercih eder...
temel aldığı 3 konu vardır: sevgi, bağlılık/ihanet, ahlakfilmlerinde pornoyu kullanmaktan çekinmez. bilir ki batıdan ödül alabilmenin en önemli şartlarından biri budur.
yalnız kademeli olarak her filminde bir öncekinden daha ileri götürüyor pornoyu. nereye varacak bilemiyoruz ve merak da ediyoruz hani...
kavramları nasıl işlediği konusuna gelirsek...
boş ev'de bizim o kutsadığımız konuşmanın aslında ne kadar önemsiz oluşunun üzerinde durur... konusunu doğrusu mükemmel işlemiştir. bence yaptığı en iyi film boş ev'dir. natacha atlas'ın gafsa'sını döne döne çalması da filme daha bi lezzet katmış, batılılara doğu esintileri taşıyarak daha bi hoş görünmüştür...
zaman'da... "ya ben sana geç kaldım ya sen bana erken" özlü sözümüz vari bir konu vardır. hem zamanın, şartların, dünyanın, estetik cerrahinin eleştirisi vardır hem de zaman tutmazlıkların acılığının gösterisi...
nefes'de... nefes'de kadın psikolojisine dair güzel ayrıntılar vardır... bir anda karşısındaki erkeğin içini çiçek bahçesine çevirip, şarkı söyleyip, gülüp oynarken bir an sonra ağlamaya ve iç dünyasından kimseye açmadıklarını anlatmaya başlayan kadın karakteri gerçekten mükemmeldir. fakat nefes gibi bir konuyu kaldırabilecek derecede bir film midir derseniz, bence değildir...
kim ki duk kadınları:aldatır
az konuşur
erkeği iyi anlar
sabırlıdır
sevdiği erkeği mutlu etmek için kendini tehlikeye atar
(sonuncusu orijinal bi şey değil farkındayım. hepsine de genellememek lazım zaten fakat 3 filmde de vaki olduğundan yazmadan edemezdik)
dediğimiz gibi...
kim ki duk kadınlarla kafayı bozmuş, onları gerçekten iyi tanıyan yönetmenlerden biri...
ve tüm filmlerine konu edecek kadar da önemseyen...
