İmam Şamil

[zeynepavar]

İmam Şamil

İmam Şamil, (1797 - Mart 1871), Kuzey Kafkasya halklarının, Avar kökenli politik ve dini önderi. Kafkas Savaşı'nda Anti-Rus direnişin lideri ve Dağıstan'la Çeçenya'nın 3. imamı (1834-1859). Şeyh Şamil olarak da anılır.

Bir ara Hacı Murat olarak bilinen o dönemin 2. imamıyla arası bozulsa da bu kavgadan da başarılı olarak çıkmıştır. Kendisini Kafkasya'nın özgürlüğüne adamış olan Avar liderin doğduğu Dağıstan'da, Kafkasya'da ve tüm İslam ülkelerinde hala büyük bir şöhreti vardır. Yirmibeş yıl sürdürdüğü savaş ile onu izleyenlerin benimsediği ideoloji Müridizm bugün de Kafkas halklarını derinden etkilemektedir.

Şamil'in katı İslam tutumu; Rus işgal güçlerine karşı, farklı dil ve soylardan gelen Kafkas halklarını tek çatı altında birleştirmek isteği sebebiyle gelişmiştir. Genç yaşlarda Dağıstan'ın önemli bir dini lideri olan Şeyh Cemalettin GaziKumuki'den ders almıştır. Nakşibendi tarikatında aldığı bu eğitim onda Rus aleyhtarlığı ve İslam birlikçi düşüncelerin gelişmesine yardımcı olmuştur. Rus Çarlığına karşı Dağıstan'da başlattığı savaşını Çeçenya'da sürdürdü. Hatta bir dönem savaş Kuzeybatı Kafkasya'da Çerkesya'sının tamamını da içine aldı. Lak kökenli müridi Muhammet Emin; başlangıçta Ruslar'a karşı önemli başarılar kazandıysa da, 1859 yılında Şamil'in silah bırakmasına rağmen Çerkesya'da mücadeleyi sürdürme kararını almasıyla, tartışmalı bir liderlik yürüttü.Bir avuç mücahitle Koskoca Rus ordusuna karşı koyduğu için büyük beğeni toplayan Şeyh Şamil gerçekten vaktin büyük mücahitlerindendi. Ama şu bilinmelidirki, anlaşılamayan tek gerçek Şeyh Şamilin o kadar kaliteli donanmalı rus ordusuna nasıl karşı gelebildiği...

1859 yılında o dönemin süper güçlerinden Rusya'ya karşı, ülkesinin gücünün tükenişini gördü. Savaşı sürdürmesinin intihardan farksız olduğunu anlayan Dağıstanlı önder, Çarlık yetkilileriyle görüşmeler yaparak, onurlu bir silah bırakma yolunu seçti. Sürgüne gittiği çeşitli Rus kentlerinde korkuyla karışık belli belirsiz bir sempatiyle günlerini geçirdi. Rus Çarı ile yaşamış oluğu şu diyalog meşhurdur (Birgün Rus Çarı esaret altındayken Şeyh Şamil'i yemek yemek için karşısına alır Şeyh Şamil'in iştahlı bir şekilde yemek yediğini görünce yanındakilere <<korkarım bu adam bizide birazdan yer>> diye söylenir Şeyh Şamil bunu duyunca <<Korkmayın dinimizde domuz eti yemek haramdır>> cevabını verir)Şeyh Şamil davasına son derece sadık bir insandır bu uğurda çok sevdiği annesi ile arasında geçen diyalogda tarihe geçmiştir bu olay şudur (Savaş dönemlerinde halktan bazıları artık teslim olalım anlaşma yapalım diye hayıflanmaya başlamıştır bunun üzerine Şeyh Şamil teslim olmaktan bahsedene kırbaç cezası vermeyi uygun görmüştür tabii bu durumda çekinen halk çareyi Şeyh Şamil'in annesine gitmekte bulmuştur ve annesini ikna edip çok sevdiği annesini kıramayacağını da düşünerekten konuyu bu vesile ile annesinin açmasını sağlamışlardır annesi Şeyh Şamile teslim olma teklifini sununca Şeyh Şamil koymuş olduğu kanundan ödün vermemiş aynı cezayı annesine uygulamış sonra annesi cezasını çektikten sonra onu çok üzgün bir şekilde sırtında taşımıştır ve böylece davasının ciddiyetini görenler bir daha teslim olmak barış gibi kelimeleri kullanmamışlardır) Rusların gözünde o kadar korkulan biridir ki, Şeyh Şamil'in kılıcını Rus Çarı dahi almaya cesaret edememiştir. Bu büyük kahraman, 1871 yılında Hac ziyareti için bulunduğu Arabistan'da vefat etmiş ve Medine'de Hazret-i Muhammed'in de defnedildiği mezarlıkta defnedilmiştir.

[zeynepavar]

"Söyleyin O Rus Çar'ına; başında bulunduğum bu kahramanların kalplerinde kökleşen zafer imanı,kökünden kazınmadıkça; en genç muhariplerimle, en ihtiyar naiplerime kadar tek kurşunları ve tek kolları kalıncaya kadar bu mübarek vatanı, son dağına,son köyüne ve en son kaya parçasına kadar karış karış müdafaa etmekten beni hiçbir kuvvet men edemeyecektir. Bu uğurda bütün evlad ve ailemi kılıçtan geçirseniz, en son müridimi yok etseniz tek başıma ve son nefesime kadar; sizinle yine döğüşeceğim. Son cevabım budur!... "

                                                                 (İmam Şamil)

[zeynepavar]

Zilletle yaşamaktansa,izzetle ölmeyi yeğlerim.
                                                              (İmam Şamil)

[zeynepavar]

dipnot:İmam Şamil, Hz.Muhammed zamanından sonra kabenin üstünde çıkarılan tek kişidir.son dönemlerini geçirmek ve hac vazifesini yapmak üzere Mekke ye geldiğinde halk onu görebilmek için izdiham yapınca kabenin üzerine çıkarılmıştır.ve halka ordan seslenmiştir.

[ekleptik]

Şamil, Kafkas Dağlarının hürriyet güneşidir!
Şamil, atalarımın özbeöz gardaşıdır!
Şamil’i bilmeyenler atasını ne bilir?..

Şair diyor ki:
Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır
Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır!

Ben de diyorum ki:
Benim vatanımın sınırları Kars’tan başlayıp Edirne’de bitmez!
Hazer’imin “Hürriyet! Hürriyet!” diye çalkalandığı kıyılarda başlar,
Ta Viyana’da biter!

Kur, Aras coştukça,
Tuna, Volga taştıkça,
Benim ay-yıldızlı bayrağım dalgalandıkça;
Benim şiirlerim okunacak!
Benim türkülerim söylenecek!

İşte taa oralardan esen rüzgarın getirdiği bir oyun,
Esaretin düşmanı, cesaretin timsali; Şeyh Şamil!

Sormayın kimlerdenem haralıyam a dostlar!
Gönülden fırtınalı, boralıyam a dostlar!
Kızıl bir kurşun aldım, yaralıyam a dostlar!

Ağlama ey gözleri bulutlu yar!
Men bilerem seninde eyninde kanlı bir libasın var!

Bu şarkılar, bu türküler,
Türk’ü çağırır Türküler.
Yaşar gökte “Ülkü”ler!
Allahuekber!!!

Bu ses bozkurt sesidir!
Bu ses Demirperde’yi damla damla eriten bir sestir!
Bu ses Katerina, Petro’yu deli eden bir sestir!
Bu ses ta Kafkaslardan gelen Şeyh Şamil’in sesidir!..