içeri girip pencereleri kapatıyorumiçeri girip pencereleri kapatıyorum.
lambayı getiriyorlar ve iyi geceler diyorlar.
sesim de, mutlu, iyi geceler diyor.
ah, hayatım hep böyle geçebilse:
gün güneş içinde, ya da yağmurla sakin,
ya da kıyamet kopacakmış gibi fırtınalı,
gelip geçen kalabalığı pencereden
ilgiyle seyrettigim tatlı bir öğle sonrası,
agaçların dinginliğinde çevrilen o son dostça
bakış
ve sonra pencere kapanıp lamba yanınca,
tek kelime okumadan, hiçbir şey düşünmeden
ya da uyumadan
yatağında akan bir nehir gibi hayatın içimde akıp
gittiğini hissetmek,
sonra da, dışarıda, uyuyan bir tanrı gibi o uçsuz
bucaksız sessizlik.
Fernando Pessoa
